مکتب‌ها و شیوه‌های تاریخ‌نگاری

مباحث اصلی کتاب مکتب‌ها و شیوه‌های تاریخ‌نگاری از این قرار است: آغاز تاریخ‎نگاری به صورت فعالیتی حرفه‎ای و درپی دست‎یافتن به عینیّت علمی؛ پیدایش علوم و فلسفه‎های اجتماعی و تاثیر مستقیم آن‎ها بر تاریخ‏نگاری؛ روندها و تغییرها در رهیافت‎های جدید به تاریخ و تاریخ‎نگاری؛ آغاز جنبش پسامدرن و چالش‎های این جنبش با برداشت از روایت و عینیّت در تاریخ، و نادیده‎گرفتن تاثیر زبان بر این‎ها و چند جنبۀ دیگر؛ نقد منصفانه بر برخی مدعاهای پسامدرن و انسان‎شناسی فرهنگی.

نویسندۀ این کتاب گئورگ گِرسُن ایگرس(1926 ـ 2017) در آلمان زاده شده و در دورۀ نازی‎ها به آمریکا گریخت. پس از پایان تحصیلاتش در آن‎جا استاد تاریخ در دانشگاه ایالتی نیویورک شد. استادی بود صاحب چند اثر معتبر و به پرخوانی، وسعت اطلاعات و داشتن دقت و روش شهرت داشت. محدودۀ تخصصی او در مطالعات تاریخی: تطور اندیشۀ تاریخی در سده‎های 19 و 20،  نگاه جهانی در نگارش تاریخ؛ و تاثیر نظریه‎های مختلف بر تاریخ‎نگاری بود. کتاب خواندنی و دقیق او در این زمینه به قلم پژوهشگر و مترجم برجسته و سرشناس حوزه‌های فرهنگ و تاریخ، عبدالحسین آذرنگ به روانی و رسایی به فارسی برگردانده شده است.